2nd Generation |

Hangar Sanat Derneği’nin Talking About My Generation Festivali  sırasında gerçekleştirdiği bir diğer çalışma Çağlar Çetin’in tasarladığı ve yürüttüğü “30 Saniyen” başlıklı video projesiydi. Proje iki aşamadan oluşan interaktif bir video çalışması olarak tasarlandı: İlk aşama, katılımcılara 30 saniyelik bir süre tanıyor ve katılımcılar bu sürede (beyaz bir duvarın önünde) kendilerini istedikleri gibi ifade edebiliyorlar. Öte yandan ise sanatçı kendi boyuna göre ayarlı kamerayla, performansları sırasında onlara ”Sesini duymuyorum, yüksek konuş” ya da “Ortaya gel” gibi olur olmaz müdahaleleriyle ve tam otuz saniye dolduğunda -konuşmalarının ortalarında bile olsalar- kaydı durdurmakla şunu sorgulamaya çalıştı: “Sahne senin” demek, gerçekten de bir insana yeterli ifade özgürlüğü tanır mı? Önceden belirlenmiş bir sürü koşul ve sınırlandırma içerisinde ifadenin ya da bu tarz projelerin samimiyetine nasıl inanabiliriz? İkinci aşama ise bu videonun yerleştirilmesi. Orta büyüklükte bir televizyon, duvara bakar şekilde yere yerleştiriliyor ve video loophalinde dönüyor. Etraftan geçenler videonun sesini duyduklarında -belki de kendi dillerinde bir açıklama ya da şarkı- eğer merak ederlerse duvarla televizyon arasına girip televizyonda ne olduğunu görmeye çalışıyorlar. Öte yandan otuz saniyelik görüntü yerini bir başkasına bırakıyor ve birbirinden kopuk ifadelerin -ya da ifadesizliklerin dizimi- amacından oldukça uzaklaşmış bir halde gösterilmeyi sürdürüyor. Çekimler gayet güzel geçti ve 30 kişi civarında kişinin katılımıyla ortaya 16 dakikalık bir video çıktı. Ancak  projenin ikinci aşamasını yani yerleştirme orada gerçekleştirilemedi. Bu açıdan sanatçı ve iş anlam olarak yarım kaldı. Diğer yandan Çağlar projeyle ne amaçladığını katılımcılarla paylaşabildi ve sanatçı ile katılımcılar arasında güzel bir fikir alış-verişi oldu.